Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008
Λίγο πριν σχολάσω
Αυτές οι στιγμές που απομένουν μέχρι το σχόλασμα, ειδικά στην περίπτωση που δεν έχεις δουλειά όπως καλή ώρα εγώ τώρα, μοιάζουν να στέκονται μετέωρες, ακούνητες κι αγέλαστες, στάση προσοχή. Κοιτώ το ρολόι του υπολογιστή και μου φαίνεται πως ο χρόνος έχει σταματήσει, πως τα λεπτά δεν περνούν. Αργοκυλούν τα λεπτά μέχρι να δείξει το καντράν το ελπιδοφόρο μήνυμα. Πέντε η ώρα. Έι ωωπ, τους ζυγούς λύσατε. Και μετά σπίτι μου σπιτάκι μου, που ευτυχώς είναι κοντά στη δουλειά. Όπερ σημαίνει ότι και με τα βαριά χιόνια, κάνω ένα σλάλομ και τσουπ έρχομαι.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
Γύρω στις 14:00 που λογικά το γεύμα στο γραφείο έχει τελειώσει και ο Μορφέας σε προκαλεί να πας στην αγκαλιά του είναι από τις χειρότερες. Ήμαρτον σκέφτεσαι! Ακόμα τρεις ώρες πώς θα περάσουν; :-(
Δημοσίευση σχολίου